Kategori: Genel

1- Çangal ( olta ) : Halfeti’de, balık yakalamak için kullanılan ucu çengelli iğneye “çangal” adı verilir. Tutulacak balığın cinsine ve büyüklüğüne göre değişik boyutlarda olur. Naylon ip denen misinanın ucuna bağlanır. Misinanın diğer ucu da mekik şeklinde ortası delik bir tahta parçasına bağlanır. Çangalda yem olarak solucan ya da hamur kullanılır. Eğer büyük balık yakalamak isteniyorsa çangal uzağa, derin sulara atılır. Çangalın akıntıda sürüklenmemesi […]

Eski Halfeti’nin, Başbostan’dan Çekem’e kadar olan sahil boyu bahçelerle kaplıydı. Başpınar’daki kaynaktan çıkan tertemiz suyun bir kısmı içme suyu olarak borularla Höllez’deki su deposuna aktarılır. Kalan su, Değirmenderesi’nde iki kola ayrılarak bir kısmı “Başbostan” tarafına, büyük bir kısmı da “Aşağı Doğru” tarafına “Adele Deresi” ne kadar olan bahçeleri sulamak için arklara aktarılır. Eskiden, Halfeti’ye elektrik gelene kadar Değirmenderesi’nde bu suyla çalışan 9 adet su değirmeni […]

Eski Halfeti’de Fırat (Murat) nehrinin yaz aylarında sularının çekilmesiyle, bahçelerin alt taraflarında çay taşı ve kumlardan oluşan alana ekilen karpuz ve kavun bostanına “KABYE” adı verilir. Kabye sezonu her yıl Temmuz ayının ilk haftasında başlar, Eylül ayının sonlarına kadar devam eder. Fırat üzerinde barajlar yapılmadan önce bu gelenek yıllarca süregelmiştir. Bölgenin iklim ve yağış özellikleri nedeniyle nehir suyunun ne zaman çekileceği, ne zaman kabaracağı aşağı […]

Kız ve oğlan evi düğüne karar verdikten sonra düğün tarihini kararlaştırırlar. Düğünden birkaç hafta önce ‘ pazarlık ‘ denen çeyiz ve eşya alış-verişine gidilir. Bu alış-veriş için Antep, Nizip, Birecik gibi yakın kentlere gidilirdi. Kız istemeye gidildiğinde, 1970’lere kadar, ‘kalın’ denen, oğlan evinin ekonomik durumuna göre belli bir miktar başlık parası kararlaştırılıp verilirdi. Daha sonra düğün hazırlıklarına başlanır. Eskiden hazır davetiye olmadığı için oğlan evine […]

Besili hayvan etinden yapılan kavurmaya yöresel dille “ topaç “ denir. Halfeti’ye elektrik, 1960’ların ortalarına doğru geldi. O zamana kadar buzdolabı olmadığından gıda maddelerini saklamak sorun yaratırdı. Bu nedenle sebze ve meyveler kurutularak; pekmez, reçel, salça yapılarak, kışın tüketilecek etler de topaç yapılarak saklanırdı. Kasaplarda satılan etler genelde öğle saatlerinde biterdi. O saatlerden sonra et bulmak güçleşirdi. Nüfusun azlığı nedeniyle et talebinin az olması ve […]